To już 4 lata!

Niech żyje naaaaaaaaaaam :)

Szła dzieweeeeeczkaaaaaaaa

{Tata} Chcesz kromeczkę?
{Olga} Nie, to za dużo.
{Tata} A pół?
{Olga} Tak! Pół kromeczki dla dzieweczki!

Wymijająca

{Tata} Chodź, pomożesz mi wieszać pranie...
{Olga} To ja lecę poleżeć, paaaaaaaa!

Modna przedszkolaczka

Tak. Ten płaszcz jest różowy. Bardzo różowy. I z brokatem.
Zęby mnie bolą ;)
A Dziecina szczęśliwa :)

Sprawozdanie

{Olga} W przedszkolu była zupa i pierogi. I to ja miałam rację!
{Ja} To znaczy?
{Olga} Bo Lidia powiedziała, że nie dostane pierogów, skoro nie zjadłam zupy. A ja miałam słuszność, że dostanę.
{Ja} Rzeczywiście, miałaś rację.
{Olga} A Lidia była innego zdania!

Ja nie wiem, skąd ona bierze ten język, ale podoba mi się :)

Ci mężczyźni

Olga poszła do babci wystrojona w aksamitną kieckę i po powrocie opowiada:
{Olga} I dziadziowi się podobała moja sukienka.
{Ja} Tak? I co powiedział?
{Olga} Ładną masz spódniczkę! Te chłopaki to się nic nie znają!

Groźba

{Tata} Jak będziesz niegrzeczna, to ci przekłujemy uszy i będziesz musiała kolczyki nosić!
{Olga} To ja już nie będę.
{Ja} (umieram ze śmiechu)

MAMA JE LODY

OLGA PIJE SOK.
TATA KUPI SOK I MLEKO.
TO DOM A TO PŁOT.

Tak tak, Olga nauczyła się czytać. Jeszcze nie zna dwuznaków, dopiero oswaja się ze znakami diakrytycznymi ale zdania takie, jak powyżej czyta bez trudu i umie powtórzyć je po przeczytaniu.

Najwyższy czas na elementarz :)

Zupełnie nowa piosenka z przedszkola

Przy której tak wokalistka, jak i widzowie próbują się nie udusić ze śmiechu:

***
Jedna łapka, druga łapka,
ja jestem niedźwiadek.
Trzecia łapka, czwarta łapka
a to jest mój zadek!
Lubię miodek, zjadam miodek,
podbieram go pszczółkom,
jedną łapką, drugą łapką
a czasami rurką...

Oczywiście wszystko poparte stosowną gestykulacją z klepaniem po rzeczonym zadku włącznie :)

Nowa piosenka

"Kto zbuduje z klocków wieżę?
Kto sukienki lalką pierze..."

Nie ma szans - dziecinie nie przemawiają do wyobraźni obrazy napierniczania rzeczoną laleczką w Bogu ducha winne sukienki. Śpiewa lalką i koniec.
W ogóle jakoś trudno mi zaakceptować regionalizmy w mowie mego dziecka. Dla mnie brzmią jak błędy i już:
- "I dziadziu mi powiedział, że..."
- "Ja chcę oglądnąć tę bajkę!"
Nie mówiąc już o prawdziwych błędach, od których roi się w jej otoczeniu: "poszłem", "wzięłeś", "ubierz buty" - tragedia dla moich polonistycznych uszu :(