Dawno temu, w Krainie Koników żył sobie konik, który miał złote kopyta, złotą grzywę i ogon - i w ogóle wszystko złote. Wszyscy jego przyjaciele i inni mieszkańcy krainy również byli złoci. Było im z tym bardzo nudno.
Pewnego dnia konik spotkał tęczę i poprosił ją, aby mu dała trochę swoich kolorów. Potem poszedł do krzaka i też poprosił o kolory. Chodził i zbierał barwy aż stał się bardzo kolorowy.
Jego przyjaciele podziwiali jego nowy wygląd i także postanowili nazbierać sobie własnych barw.
W końcu każdy konik wyglądał inaczej i było im znacznie weselej i przestali się nudzić.
Ale jeden konik nie był zadowolony ze zmiany i wybrał się do czarodzieja, żeby ten przywrócił mu jego dawny, złoty kolor.
Przyjaciele tego konika bardzo się cieszyli, że jest teraz zadowolony.
Koniki żyły potem długo i szczęśliwie. I kolorowo.
(c) Olga
Redakcja stylistyczna: mama
poniedziałek, 20 września 2010
piątek, 17 września 2010
Szkolnik
Kliknij obraz by go powiększyć.
Olga do zerówki chodzi z plecakiem, choć naturalnie nie musi nosić książek czy zeszytów (poza zeszytem do religii).
czwartek, 9 września 2010
sobota, 4 września 2010
Ciocia Dobra Rada
Tata: "Olga, tam ma być posprzatane, bo zaraz idę sprawdzić!"
Olga: "Niepewny siebie jesteś tato, popracuj nad tym."
KURTYNA
Olga: "Niepewny siebie jesteś tato, popracuj nad tym."
KURTYNA
piątek, 3 września 2010
środa, 1 września 2010
Wstępne informacje przed-szkolne
Olga chodzi do zerówki - co jest pewnym zaskoczeniem, ale i powodem do dumy i zadowolenia :) Niespodziewanie zatem rozpoczęła swoją karierę SZKOLNĄ, o rany rety :)
Sala Zerówkowiczki
poniedziałek, 30 sierpnia 2010
Zadziwiająca
Olga dzisiaj pierwszy raz została sama na podwórku - w piaskownicy pod blokiem. umówiłyśmy się, że po 20 minutach ją zawołam. Jednak, gdy wyjrzałam przez okno 22 minuty po zostawieniu dziecka, ujrzałam, że nie tylko córki nie ma, ale i jej rzeczy zniknęły.
*gulp*
15 bardzo długich sekund później usłyszałam stukanie do drzwi.
- Wydawało mi się, że już minęło 20 minut. Nie miałam się z kim bawić, to przyszłam.
Czy dzieci przestają kiedyś zaskakiwać swoich rodziców?
*gulp*
15 bardzo długich sekund później usłyszałam stukanie do drzwi.
- Wydawało mi się, że już minęło 20 minut. Nie miałam się z kim bawić, to przyszłam.
Czy dzieci przestają kiedyś zaskakiwać swoich rodziców?
niedziela, 29 sierpnia 2010
czwartek, 26 sierpnia 2010
Strzała Amora?
Tata (zadaje bardzo trudne pytanie, na które Mama nie zna odpowiedzi).
Mama: Zabij mnie, a nie wiem.
Tata (wychodzi).
Olga: Czyżby poszedł po łuk i strzały?
KURTYNA
Mama: Zabij mnie, a nie wiem.
Tata (wychodzi).
Olga: Czyżby poszedł po łuk i strzały?
KURTYNA
Subskrybuj:
Posty (Atom)



