Z opcji "boję się popatrzeć na rower" kilka dni temu Olga przeszła do "mogę usiąść ale mnie mocno trzymajcie!"
Wczoraj jednak sama (!) zażądała wyciągnięcia roweru z piwnicy i wzięcia go na spacer. Pierwszych kilkadziesiąt metrów przejechała z sercem w gardziołku, ale potem było "No tato, nie trzymaj mnie już!" A w końcu zażądała nauczenia jej skakania na rowerze (ja rozumiem, ze BMX-y są małe, ale aż tak...?) i oświadczyła, ze się niczego nie boi. No to mamy kolarkę w rodzinie - nareszcie :)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz