Właśnie za moimi plecami przebiegło Spocone Jak Ruda Mysz stworzonko, plaskając bosymi stopami po terakocie udało się do kuchni, złapało suchą bułkę i butelkę z wodą i wróciło na stanowisko przed tv gdzie śledzi poczynania gamoniowatych "Sąsiadów".
{Ja} A co ty tam wzięłaś?
{Olga} A nie czas na obiad?
Wyszło szydło z worka - na chlebie i wodzie ją trzymamy ;)
piątek, 17 lipca 2009
czwartek, 16 lipca 2009
Jak dobrze nam zdobywać góry...
Po dłuższej rozmowie na temat gór:
{Olga} A możemy pojechać w Himalaje?
{Tata} Ale to jest bardzo daleko!
{Olga} To nic, wrócimy autobusem!
{Olga} A możemy pojechać w Himalaje?
{Tata} Ale to jest bardzo daleko!
{Olga} To nic, wrócimy autobusem!
środa, 15 lipca 2009
Całe szczęście
{Olga} (pełznąc w piżamie ze swojego łózka przed tv gdzie "Domowe przedszkole") Dobrze, że taty nie ma bo by mi marudził.
{Ja} Jak to marudził?
{Olga} Że jestem nieubrana. A na bal nie idę!
{Ja} Jak to marudził?
{Olga} Że jestem nieubrana. A na bal nie idę!
poniedziałek, 13 lipca 2009
Porozumienie
Olga objadła się na spacerze przedkolacyjnym z dziadkami lodami, wypiła słodki sok, chciała jeszcze ciastka i w efekcie nie chciała kolacji - taki lajf ;) Tłumaczę jej, że za dużo na spacerze nie powinna jeść, skoro w domu czeka kolacja.
{Ja} Musimy znaleźć jakiś kompromis...
{Olga} To może tylko soczek na spacerze? Albo tylko lody?
{Ja} No, dobra, podoba mi się taki pomysł.
(dwie minuty później)
{Olga} A pamiętasz, jak miałam gorączkę i robiłaś mi na czoło kompromis?
{Ja} Musimy znaleźć jakiś kompromis...
{Olga} To może tylko soczek na spacerze? Albo tylko lody?
{Ja} No, dobra, podoba mi się taki pomysł.
(dwie minuty później)
{Olga} A pamiętasz, jak miałam gorączkę i robiłaś mi na czoło kompromis?
niedziela, 12 lipca 2009
Cykliści
Wczoraj Olga jeździła na rowerze jakieś 5 godzin w dwóch kawałkach. Aż żal jej odmawiać. Za to Matka Cyklistki może dokonywać obserwacji.
Aktualizacja: W moje rowerowe rozważania świetnie wpisuje się tekst MDL2 na jej blogu Drugi raz od zera. Polecam!
- Najgorszym rodzajem cyklistów są młodzi ludzie, zwykle w wieku gimnazjalnym i licealnym, którzy na wypasistych rowerach wyśmigują człowiekowi zza ramienia, przyprawiając o zawał, lub jeżdżą zygzakiem po chodniku, wciskając się między ludzi - tu również gorące emocje gwarantowane, raz tak wrtzasnęłam, ze delikwent się przewrócił. Dobrze mu tak.
- Drugim okropnym rodzajem są ci, którzy wyprzedzają matkę prowadzącą za łapkę małe dziecko - od strony dziecka. Wiadomo, maluch, zwłaszcza spłoszony, zachowa 100% tor marszu i na pewno pod koła nie wejdzie.
- Trzecim rodzajem cyklistów są zwyczajni ludzie, którzy potrafią zadzwonić dzwonkiem lub zawołać "Przepraszam!" (albo "Tor!" - zdarzyło mi się i to usłyszeć, pewnie jakiś kibic biegów narciarskich :>) gdy chcą wyprzedzić, sygnalizują chęć skrętu i w ogóle są przyjaznymi użytkownikami ścieżek rowerowych (których w naszym mieście jest naprawdę sporo).
- Kolejnym rodzajem, wielbionym przez Olginalną, są beemiksiarze, robiący akrobacje. O, jak ona marzy, zeby skakać na rowerze, jeździć na stojka albo bez trzymanki :)
Aktualizacja: W moje rowerowe rozważania świetnie wpisuje się tekst MDL2 na jej blogu Drugi raz od zera. Polecam!
sobota, 11 lipca 2009
Przemiana
Z opcji "boję się popatrzeć na rower" kilka dni temu Olga przeszła do "mogę usiąść ale mnie mocno trzymajcie!"
Wczoraj jednak sama (!) zażądała wyciągnięcia roweru z piwnicy i wzięcia go na spacer. Pierwszych kilkadziesiąt metrów przejechała z sercem w gardziołku, ale potem było "No tato, nie trzymaj mnie już!" A w końcu zażądała nauczenia jej skakania na rowerze (ja rozumiem, ze BMX-y są małe, ale aż tak...?) i oświadczyła, ze się niczego nie boi. No to mamy kolarkę w rodzinie - nareszcie :)
Wczoraj jednak sama (!) zażądała wyciągnięcia roweru z piwnicy i wzięcia go na spacer. Pierwszych kilkadziesiąt metrów przejechała z sercem w gardziołku, ale potem było "No tato, nie trzymaj mnie już!" A w końcu zażądała nauczenia jej skakania na rowerze (ja rozumiem, ze BMX-y są małe, ale aż tak...?) i oświadczyła, ze się niczego nie boi. No to mamy kolarkę w rodzinie - nareszcie :)
czwartek, 9 lipca 2009
środa, 8 lipca 2009
W końcu!
Nie wiem, jak to zrobili, ale udało im się! Dziadkowie Olgi namówili ją w końcu na jazdę rowerem. Co prawda nadal wymaga obustronnej choć symbolicznej asekuracji, ale jednak! Wczorajszy spacer był naprawdę radosny - i dla cyklistki, która zaczyna w siebie wierzyć, i dla nas, którzy straciliśmy nadzieję...
czwartek, 2 lipca 2009
Planujemy

Remont i wymianę mebli w pokoju Olgi.
Na razie wizja jest taka - to meble "Małgośka" BRW i obrazek z ich symulatora. Niestety pod Linuksem jakoś słabo chodzi (może w ogóle tak ma, a może tylko u nas), przeto wybaczcie niską jakość obrazka.
Dodatkowe wyjaśnienia - ściana z oknem (po prawej) to nie element planu, raczej symbole :) Mamy zamiar zrobić tam blat na całą szerokość pokoju, a w miejscu, gdzie wstawiłam regał - nad blatem półki na książki zamocowane do filarka.
Wszystkich czytaczy prosimy o opinie - naprawdę się przydadzą :)
Subskrybuj:
Posty (Atom)
